Σύγχρονοι Αμερικανοί Συγγραφείς του 20ου αιώνα #4

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017 η πρώτη συνάντηση για το νέο έτος των μελών της Λέσχης Ανάγνωσης της Αγιορειτικής Εστίας. Και επειδή ακριβώς ήταν η πρώτη συνάντηση, κόψαμε και την Βασιλόπιτα της Λέσχης για να «μπει» η χρονιά με το καλό! Το φλουρί έπεσε στο κομμάτι του Χριστού και μετά από κλήρωση που έγινε μεταξύ των μελών, η νικήτρια του Καταλόγου της Έκθεσης του Tim Vyner που ήταν το δώρο για τον νικητή, ήταν η Αλεξάνδρα Μωραΐτου. 

Ακολούθως, ξεκίνησε η συζήτηση για το έργο του Κόρμαν ΜακΚάρθυ με τίτλο "Ματωμένος Μεσημβρινός, το οποίο φάνηκε ότι παίδεψε το φιλαναγνωστικό κοινό. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, μεταφερθήκαμε στην Αγρια Δύση, κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα και συγκεκριμένα στις νοτιοδυτικές συνοριακές (με το Μεξικό) περιοχές των ΗΠΑ κατά την περίοδο 1841-1890. Μια δύσκολη περίοδος της Αμερικανικής ιστορίας, κατά τη διάρκεια της οποίας τα μόνα και κυρίαρχα αφεντικά της περιοχής ήταν ο πόλεμος και ο θάνατος. Οι σκληρές σκηνές, η έλλειψη συγκεκριμένης δομής και ισορροπίας, το αιματοβαμμένο σκηνικό, δημιούργησαν στα περισσότερα μέλη μια αρνητική διάθεση για το έργο του Αμερικανού συγγραφέα, το οποίο θεωρείται από πολλούς κριτικούς, ως το κορυφαίο του έργο. 

 Ωστόσο καθώς η συζήτηση προχωρούσε και μετά την ανάλυση των δύο ηρώων του έργου, του δεκατετράχρονου έφηβου που ενηλικιώνεται απότομα μέσα στις δύσκολες συνθήκες της εφιαλτικής παρέας που συναναστρέφεται καθώς και του μεφιστοφελικού δικαστή Χόλντεν , ενός περίεργου και άκρως αντισυμβατικού τύπου, τα μέλη τελικά συμφώνησαν ότι πρόκειται για ένα αξιόλογο βιβλίου παρ’ όλες τις ιδιαιτερότητες και το περίεργο θέμα του.  

 

Ο επόμενος Αμερικανός συγγραφέας που έχει σειρά στην λίστα μας, είναι ο Philip Roth και από την πλούσιο εργογραφία του, επιλέξαμε το έργο του «Αγανάκτηση».

Η επόμενη συνάντηση ορίστηκε για την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017, στις 19:00 το απόγευμα στη βιβλιοθήκη της Αγιορειτικής Εστίας.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα και το βιβλίο.

Philip Roth

Ο Φίλιπ Ροθ γεννήθηκε το 1933 στο Νιούαρκ του Νιού Τζέρσεϊ. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στα Πανεπιστήμια του Bucknell και του Σικάγο. Διετέλεσε καθηγητής της συγκριτικής λογοτεχνίας στα πανεπιστήμια του Πρίνστον, της Νέας Υόρκης (Hunter College) και της Πενσυλβανίας. Διηύθυνε τη σειρά "Συγγραφείς της άλλης Ευρώπης" στις εκδόσεις Penguin και γνώρισε στο αμερικανικό κοινό συγγραφείς όπως ο Bruno Schulz και ο Μίλαν Κούντερα. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν τα έργα του "Το σύνδρομο Πόρτνοϊ", "Το βυζί", "Απάτη", "Πατρική κληρονομιά", "Το θέατρο του Σάμπαθ", "Αντίο Κολόμπους", "Η ζωή μου ως άντρα", "Αμερικανικό ειδύλλιο", "Παντρεύτηκα έναν κομμουνιστή", "Επιχείριση Σάυλωκ", "Ζούκερμαν δεσμώτης", "Αντιζωή", "Κι ό,τι θέλει ας γίνει", "Το ζώο που ξεψυχά", "Το ανθρώπινο στίγμα", "Ο καθηγητής του πόθου", "Καθένας", "Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής", "Φεύγει το φάντασμα", "Αγανάκτηση", "H ταπείνωση", "Νέμεσις". Ο Φίλιπ Ροθ έχει τιμηθεί με τα βραβεία National Book Award, δύο φορές ("Αντίο, Κολόμπους", 1960, "Το θέατρο του Σάμπαθ", 1995), Pulitzer ("Αμερικανικό ειδύλλιο", 1997), PEN/Faulkner, τρεις φορές ("Επιχείρηση Σάυλωκ", 1994, "Το ανθρώπινο στίγμα", 2001, "Καθένας", 2007), National Book Critics Circle Award, δύο φορές ("Αντιζωή", 1986, "Πατρική κληρονομιά", 1991), WH Smith Literary Award ("Το ανθρώπινο στίγμα", 2001), Prix du Meilleur Livre Etranger ("Αμερικανικό ειδύλλιο", 2000), Prix Medicis Etranger ("Το ανθρώπινο στίγμα", 2002), James Fenimore Cooper Prize for Best Historical Fiction ("Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής", 2005), με το National Medal of Arts (1998) και με το Gold Medal in Fiction της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Γραμμάτων (2001). Έχει λάβει δύο από τα πιο έγκυρα βραβεία PEN: το 2006 το βραβείο PEN/Nabokov για το σύνολο του έργου του και το 2007 το βραβείο PEN/Saul Bellow for Achievement in American Fiction. Το 2011 τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Man Booker International για το σύνολο του έργου του. Ο Ροθ είναι ο μόνος εν ζωή αμερικανός συγγραφέας που τα "Άπαντά" του εκδίδονται σε πλήρη και οριστική έκδοση από τη Library of America.

Αγανάκτηση, Φίλιπ Ροθ

μετάφραση: Αθηνά Δημητριάδου

Πόλις, 2009

Αμερική, 1951. Δεύτερος χρόνος του πολέμου της Κορέας. Ο Μάρκους Μέσνερ, μελετηρός, νομοταγής και παθιασμένος νεαρός από το Νιούαρκ του Νιου Τζέρζι, είναι δευτεροετής φοιτητής στο συντηρητικό, θρησκευτικών καταβολών πανεπιστήμιο του Γουάινσμπεργκ, στο Οχάιο. Γιατί δεν βρίσκεται στο τοπικό πανεπιστήμιο του Νιούαρκ όπου είχε αρχικά εγγραφεί; Αιτία είναι ο πατέρας του, ρωμαλέος χασάπης της γειτονιάς, αφοσιωμένος στη σκληρή δουλειά, που δείχνει να μην μπορεί να ελέγξει τον φόβο και την ανησυχία του για τους κινδύνους που πιστεύει ότι απειλούν τον αγαπημένο του γιο: τους κινδύνους της ενήλικης ζωής και του κόσμου, που παραμονεύουν σε κάθε γωνιά.

Όπως εξηγεί στον Μάρκους η μητέρα του, θύμα και η ίδια αυτής της παράλογης συμπεριφοράς, οι φόβοι του πατέρα οφείλονται στην αγάπη και την υπερηφάνεια που αισθάνεται γι’ αυτόν. Ίσως να είναι έτσι, αλλά αυτή η κατάσταση κάνει τον Μάρκους να αγανακτεί τόσο που δεν αντέχει πια τη συμβίωση με τους γονείς του.

Εγκαταλείπει το πατρικό του, και, μακριά από το Νιούαρκ, σ’ ένα πανεπιστήμιο των Μεσοδυτικών Πολιτειών, αναζητά τον δρόμο του μέσα στο πλαίσιο που ορίζουν τα ήθη και οι περιορισμοί ενός διαφορετικού αμερικανικού κόσμου.

Η "Αγανάκτηση", το εικοστό ένατο βιβλίο του Φίλιπ Ροθ, αφηγείται την ιστορία ενός νέου ανθρώπου που διαπλάθεται μέσα στις τρομακτικές συγκυρίες και τα παράδοξα εμπόδια που ορθώνει μπροστά του η ζωή. Είναι μια ιστορία για την απειρία και την ανοησία, για την πνευματική αντίσταση, για την αφύπνιση της σεξουαλικότητας, για το θάρρος και την πλάνη, δοσμένη με τον ευρηματικό, ζωντανό και πνευματώδη τρόπο του Ροθ.

Ο συγγραφέας εγκαταλείπει τα θέματα που στοίχειωναν τα προηγούμενα έργα του, τα γηρατειά και την πείρα της ζωής και στρέφεται με δύναμη στη διερεύνηση του τρόπου που επιδρά η αμερικανική ιστορία στη ζωή των ευάλωτων ανθρώπων.

Σύγχρονοι Αμερικανοί συγγραφείς του 20ου αιώνα #3

Μία ακόμα συνάντηση των μελών της Λέσχης Ανάγνωσης της Αγιορειτικής Εστίας, πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016 στην βιβλιοθήκη της Αγιορειτικής Εστίας. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, συζητήθηκε και σχολιάστηκε το βιβλίο του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ με τίτλο «Ο φύλακας της Σίκαλης». Το εν λόγω έργο είχε οριστεί ως το δεύτερο βιβλίο προς ανάγνωση και σχολιασμό της φετινής θεματικής μας ενότητας, «Σύγχρονοι Αμερικανοί Συγγραφείς του 20^ου αιώνα». 

Η συζήτηση που ακολούθησε για το βιβλίο ήταν άκρως ενδιαφέρουσα και αφού αναλύθηκε η περίοδος κυκλοφορίας του βιβλίου (δεκαετία του 1950), η κοινωνική ζωή, οι νέες αξίες και τα νέα ήθη που μπήκαν στην ζωή του αμερικανικού λαού, τα σχόλια συγκεντρώθηκαν γύρω από τον ήρωα του Σάλιντζερ, τον Χόλντεν Κόλφιλντ και στην επαναστατική του διάθεση. Όλοι συμφωνήσαμε ότι ο Κόλφιλντ αισθάνεται παγιδευμένος σ’ ένα κόσμο στον οποίο δεν ανήκει και δεν μπορεί να προσαρμοστεί. Για τον λόγο αυτό προσπαθεί να βρει διαρκώς τρόπους διαφυγής από τους ανθρώπους που τον περιτριγυρίζουν αλλά και από την ίδια την πραγματικότητα η οποία πληγώνει βαθιά την εφηβική του ψυχή. 

Τέλος έγινε μεγάλη συζήτηση για την προσωπική ζωή του Σάλιντζερ και για την απομάκρυνση του από τον δημόσιο βίο μετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε το βιβλίο του, γεγονός που συνάδει με τον χαρακτήρα του ήρωα του.

Ο επόμενος συγγραφέας που έχει σειρά είναι ο Κόρμαν ΜακΚάρθυ και το βιβλίο που επιλέξαμε είναι το έργο του «Ματωμένος Μεσημβρινός». Η επόμενη συνάντηση ορίστηκε για την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017, η οποία θα έχει άκρως εοσρταστικό χαρακτήρα.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα και για το βιβλίο: 

 Ο Κόρμακ ΜακΚάρθυ γεννήθηκε το 1933 στο Τενεσί. Ήδη με το πρώτο του μυθιστόρημα, The Orchard Keeper (1955), κερδίζει το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του Ιδρύματος Φώκνερ. Με το πέμπτο μυθιστόρημά του, Ματωμένος μεσημβρινός (1985), που πολλοί θεωρούν το αριστούργημά του, θα γίνει διάσημος στον κόσμο. Ακολουθεί η λεγόμενη «Τριλογία των Συνόρων», με τα μυθιστορήματα Όλα τα όμορφα άλογα (μτφρ. Αλέκος Μπενρουμπής, 2000), Το πέρασμα (μτφρ. Άννα Παπασταύρου, 2003) και Πεδινές πολιτείες (μτφρ. Αλέκος Μπενρουμπής, 2009). Μεγάλη επιτυχία γνωρίζουν και τα επόμενα βιβλία του, Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους (μτφρ. Αύγουστος Κορτώ, 2008) και Ο δρόμος (μτφρ. Αύγουστος Κορτώ, 2007), που έγιναν κινηματογραφικές ταινίες. Έχει βραβευτεί, μεταξύ άλλων, με το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου, με το Βραβείο Κριτικών ΗΠΑ το 1992 (Όλα τα όμορφα άλογα) και με το Πούλιτζερ λογοτεχνίας το 2007 (Ο δρόμος).

Ματωμένος μεσημβρινός:

Ο Ματωμένος μεσημβρινός είναι ένα επικό μυθιστόρημα για τη βία και τη φαυλότητα που ακολούθησαν την κατάκτηση του Φαρ Ουέστ, το οποίο ανατρέπει όλες τις συμβάσεις των ουέστερν και της μυθολογίας της Άγριας Δύσης. Βασισμένο σε ιστορίες που συνέβησαν στα σύνορα Τέξας-Μεξικού το 1850, αναφέρεται στις περιπέτειες του Κιντ, ενός δεκατετράχρονου αγοριού το οποίο βρίσκεται να μεγαλώνει σε έναν εφιαλτικό κόσμο, όπου οι Ινδιάνοι δολοφονούνται μαζικά και όπου η αγορά των σκαλπ τους γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο επικερδής. Βίαιο και τρυφερό συνάμα, αντισυμβατικό και πολλές φορές προκλητικό, το βιβλίο του Ματωμένος μεσημβρινός θεωρείται από τους μεγαλύτερους κριτικούς του κόσμου ως το αριστούργημα του διάσημου Αμερικανού συγγραφέα.

«Το βιβλίο διαβάζεται σαν ένας συνδυασμός της Ιλιάδας, της Κόλασης του Δάντη και του Μόμπι Ντικ. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ο Ματωμένος μεσημβρινός δεν μοιάζει με τίποτα από όσα έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια και ότι, κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο που σου κόβει την ανάσα. Είναι το αριστούργημα του ΜακΚάρθυ».

ΤΖΩΝ ΜΠΑΝΒΙΛ

Σύγχρονοι Αμερικανοί συγγραφείς του 20ου αιώνα #2

Την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016 πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση των μελών της Λέσχης Ανάγνωσης, στην βιβλιοθήκη της Αγιορειτικής Εστίας. Η φετινή θεματική της Λέσχης αφορά τους Σύγχρονους Αμερικανούς συγγραφείς του 20^ου αιώνα και ο πρώτος Αμερικανός που επιλέξαμε ήταν ο Έρνεστ Χέμινγουει. Η συνάντηση μας λοιπόν, ξεκίνησε με την προβολή της ταινίας μικρού μήκους του Andrei Tarkovsky με τίτλο «Οι φονιάδες». Πρόκειται για διασκευή του μυθιστορήματος του Έρνεστ Χέμινγουει  το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 1927 στο Scribner’s Magazine και σκηνοθέτησε ο μεγάλος Ρώσος σκηνοθέτης ως εργασία κατά τη διάρκεια της φοίτησης του στη Σχολή Σκηνοθεσίας της Μόσχας. Την ταινία μικρού μήκους σκηνοθέτησε μαζί με την Μαρία Μπέικου και τον Alexander Gordon το 1956. 

Ακολούθησε η συζήτηση για το βιβλίο του Έρνεστ Χέμινγουει με τίτλο «Στην εποχή μας» το οποίο περιέχει διηγήματα του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα και κυκλοφόρησε το 1927. Η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και παρά τις διαφωνίες που ειπώθηκαν, το τελικό συμπέρασμα με το οποίο συμφώνησαν όλα τα μέλη, ήταν ότι στο εν λόγω βιβλίο περιέχονται στοιχεία που φανερώνουν το μεγάλο συγγραφικό ταλέντο του Χέμινγουει, το οποίο ξεδιπλώθηκε στην υπόλοιπη συγγραφική του καριέρα.

Το επόμενο βιβλίο που ορίστηκε για ανάγνωση και σχολιασμό είναι το έργο του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ με τίτλο «Ο φύλακας της Σίκαλης». Πρόκειται για το πιο δημοφιλές έργο του Σάλιντζερ με το οποίο ο συγγραφέας γνώρισε παγκόσμια φήμη δημοσιεύοντας το, το 1951.Το βιβλίο ανήκει στα σημαντικότερα μυθιστορήματα της εφηβείας, μολονότι περιγράφει πολύ μικρό μέρος της ζωής του κεντρικού ήρωα Χόλντεν Κόλφιλντ. Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1978 σε μετάφραση της Τζένη Μαστοράκη από τις εκδόσεις Επίκουρος, ενώ επανακυκλοφόρησε το2014 από τις εκδόσεις Γράμματα σε νέα μετάφραση της Μαστοράκη. 

Όπως έγραψε ο Γρηγόρης Μπέκος για το βιβλίο: «…Ανήκει επίσης στα αντιπροσωπευτικότερα έργα του μεταπολεμικού ρεαλισμού και αναμφίβολα επηρέασε βαθιά τους συγγραφείς οι οποίοι τρεις δεκαετίες αργότερα δημιούργησαν το ρεύμα που ονομάστηκε νεορεαλισμός ή βρώμικος ή μινιμαλιστικός ρεαλισμός. [...] "Ο Φύλακας στη σίκαλη" διαρκώς πάει να αποκτήσει μυθιστορηματική πλοκή και διαρκώς ο συγγραφέας μοιάζει να την "αναστέλλει", όπως ο Χόλντεν που συνεχώς φεύγει για τα δυτικά και "συνεχώς" παραμένει στη Νέα Υόρκη. Ο νεορεαλισμός του Σάλιντζερ θυμίζει σε πολλά τις καλύτερες νεορεαλιστικές ταινίες του ιταλικού κινηματογράφου, όπου κυριαρχούν η νοσταλγία, η πικρία, η τρυφερότητα, η απέχθεια και η ανοχή: μια ανεπανάληπτη χημεία των αισθημάτων».

Η επόμενη συνάντηση των μελών της Λέσχης ορίστηκε για την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 19:00 στη βιβλιοθήκη της Αγιορειτικής Εστίας.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

"... Αν θέλετε λοιπόν στ' αλήθεια να τ' ακούσετε, τότε πρώτο και κύριο μπορεί να περιμένετε πως θα σας πω πού γεννήθηκα, και τι φρίκη που ήτανε τα παιδικά μου χρόνια, και τι φτιάχνανε οι δικοί μου και τα ρέστα πριν με κάνουνε, κι ένα σωρό αηδίες και ξεράσματα καταπώς στο Δαβίδ Κόπερφηλντ, όμως δεν έχω όρεξη να πιάνω τέτοιες ιστορίες. Πριν απ' όλα, αυτά τα πράματα τα βαριέμαι όσο δεν παίρνει, κι έπειτα είναι κι οι γονιοί μου, που θα κατεβάζανε από δύο αιμορραγίες ο καθένας αν έλεγα τίποτα πολύ προσωπικό για λόγου τους. Τσαντίζονται πολύ με κάτι τέτοια, ιδίως ο πατέρας μου. Δε λέω, είναι εντάξει να πούμε, αλλά μυγιάγγιχτοι του κερατά. Κι έπειτα, διάολε, δεν είπαμε να σας αραδιάσω ολόκληρη αυτοβιογραφία ή ξέρω γώ τι..." (Από την έκδοση)

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Salinger, Jerome David, 1919-2010

Ο J. D. Salinger (1919-2010) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Κέρδισε τη συγγραφική του φήμη με την έκδοση ενός και μόνο μυθιστορήματος, του "The Catcher in the Rye" ("Ο φύλακας στη σίκαλη", 1951), του οποίου ο κεντρικός ήρωας, Holden Caulfield, συνόψιζε τη βίαιη έκφραση του άγχους της νέας γενιάς της εποχής. Η αίσθηση που προκάλεσε το βιβλίο και η ταύτισή του με τη γενιά των μπήτνικ, ανάγκασε τον Σάλιντζερ να εγκαταλείψει τη Ν. Υόρκη για ένα σπίτι στους μακρινούς λόφους του Cornish, New Hampshire. Προηγουμένως, είχε προλάβει να δημοσιεύσει και ορισμένα διηγήματά του, σε ένα από τα οποία -στο "A Perfect Day for Bananafish" ("Τέλεια μέρα για μπανανόψαρα", περιοδικό "New Yorker", 1949)-, εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Seymour Glass, χαρακτήρας τον οποίο ξαναβρίσκουμε στα βιβλία "Franny and Zooey" ("Φράνυ και Ζούι", 1961) και "Raise High the Roof Beam, Carpenters/Seymour: An Introduction" ("Ψηλά σηκώστε τη στέγη, ξυλουργοί/Σίμορ: συστατικά στοιχεία", 1963), τα μόνα άλλα βιβλία που εξέδωσε ο Σάλιντζερ. Από 35, περίπου, διηγήματά του που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά, επέτρεψε να εκδοθούν όσα, κατά τη γνώμη του, μπορούσαν να αντέξουν στο χρόνο, στον τόμο "Nine Stories" ("Εννέα ιστορίες", 1953). Πέθανε τον Ιανουάριο του 2010 στο σπίτι του, στο Νιού Χαμπσάιρ, από φυσικά αίτια.